Odpowiedzialność karna sprawcy przestępstwa spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu z art. 157 § 2 k.k.

Przestępstwo spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu jest występkiem ściganym w trybie prywatnoskargowym (wyjątkiem jest sytuacja, gdy pokrzywdzonym jest osoba najbliższa dla sprawcy). Oznacza to, że dla pociągnięcia sprawcy takiego przestępstwa do odpowiedzialności karnej, konieczne jest złożenie do Sądu prywatnego aktu oskarżenia (względnie ustnej skargi na Policji) przez samego pokrzywdzonego (więcej na ten temat w artykule: Przestępstwo spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu z art. 157 § 2 k.k. )

W niniejszym artykule omówione zostaną sankcje karne, jakie grożą sprawcy przestępstwa lekkiego uszczerbku na zdrowiu.

Zgodnie z art. 157 § 2 k.k. „Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2„. Zgodnie zaś z art. 157 § 3 k.k. ” (…) jeśli sprawca czynu działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku„.

Jak wynika z powyższego, surowsza dolegliwość karna tj. możliwość orzeczenia kary do 2 lat pozbawienia wolności, przewidziana została dla sprawcy działającego umyślnie, np. powodującego u pokrzywdzonego obrażenia ciała w skutek jego pobicia.

Katalog wskazanych powyżej kar – zarówno w przypadku przestępstwa umyślnego, jak i nieumyślnego – ma charakter alternatywny. Oznacza to, że Sąd wymierzając sprawcy przestępstwa spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu karę może orzec wobec niego tylko jedną z wymienionych kar tj. grzywnę, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności (do roku lub 2 lat w zależności od tego czy sprawca działał umyślnie czy nieumyślnie).

Rodzaj orzekanej wobec sprawcy przestępstwa kary determinowany jest zarówno okolicznościami w jakich doszło do popełnienia przestępstwa, rodzajem i rozmiarem powstałej w jego wyniku szkody, jak i właściwościami i warunkami osobistymi sprawcy przestępstwa.

Wymierzając karę sprawcy przestępstwa Sąd ma obowiązek kierować tzw. dyrektywami wymiaru kary, które zostały wskazane w art. 53 k.k.

Dolegliwość wynikająca dla sprawcy z orzeczonej wobec niego kary nie może przekraczać stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu i powinna zmierzać przede wszystkim do tego, żeby zapobiec ponownemu popełnieniu przez niego przestępstwa jak realizować wobec niego cele wychowawcze.

Zgodnie z art. 53 § 2 k.k. wymierzając karę Sąd uwzględnia w szczególności:

  • motywację i sposób zachowania się sprawcy (np. czy działał wyłącznie z niskich pobudek jak chęć zemsty, czy jego zachowanie było szczególnie agresywne);

  • popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim;

  • rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków;

  • rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa (np. czy pokrzywdzony doznał realnej krzywdy);

  • właściwości i warunki osobiste sprawcy (np. uprzednia karalność, stan majątkowy);

  • sposób życia przed popełnieniem przestępstwa (np. prowadzenie ustabilizowanego życia osobistego, fakt posiadania rodziny, pracy);

  • zachowanie się po popełnieniu przestępstwa (np. wyrażenie żalu, skruchy, dążenie do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody, przeproszenie pokrzywdzonego);

  • zachowanie się pokrzywdzonego (np. wybaczenie sprawcy przestępstwa);

Zgodnie z art. 53 § 3 k.k. Sąd orzekając karę uwzględnia również pozytywne wyniki przeprowadzonej mediacji pomiędzy pokrzywdzonym a sprawcą albo zawartą między nimi ugodę.

Kara grzywny – zgodnie z art. 33 § 1 k.k.- wymierzana jest w stawkach dziennych. Wymierzając karę grzywny Sąd określa liczbę stawek i wysokość każdej z nich. Jeśli ustawa nie stanowi inaczej najniższa liczba stawek wynosi 10, a najwyższa 540. Stawka dzienna nie może być zaś niższa niż 10 zł , ani tez przekraczać 2 000 zł.

Karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach, przy czym najkrócej możne ona trwać miesiąc a najdłużej 2 lata.

Zgodnie z art. 34 § 1a. kara ograniczenia wolności polega na:

  1. obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne,

  2. obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyznaczonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego,

  3. obowiązku:

  • wykonywania pracy zarobkowej, do nauki lub przygotowania się do zawodu,

  • powstrzymania się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających,

  • poddania się terapii uzależnień,

  • poddania się terapii, w szczególności psychoterapii lub psychoedukacji,

  • uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych,

  • powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, powstrzymania się od kontaktowania się z pokrzywdzonym lub innymi osobami w

  • określony sposób lub zbliżania się do pokrzywdzonego lub innych osób

  1. potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez Sąd.

W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:

  1. nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu,

  2. ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

Kara pozbawienia wolności najkrócej może trwać miesiąc, najdłużej zaś 1 rok (w przypadku nieumyślnego spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu) lub 2 lata (w przypadku umyślnego spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu). Karę pozbawienia wolności orzeka się w miesiącach i latach.

Zauważyć należy, iż Sąd może orzeczoną karę bezwzględnego pozbawienia wolności warunkowo zawiesić na pewien okres próby. Zgodnie z art. 70 § 1 k.k. § 1.” zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się wyroku”.

Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, iż wobec sprawcy przestępstwa spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu z art. 157 § 2 k.k. Sąd może zastosować instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego (więcej na ten temat w artykule: Warunkowe umorzenie postępowania karnego w sprawach prywatnoskargowych).

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant Adwokacki Ewelina Tocka

Aplikant Adwokacki Ewelina Tocka - e – mail: tocka@adwokat-stelmaszczyk.pl, tel./fax +48 22 629 00 36

Adwokat Mariusz Stelmaszczyk - e – mail: biuro@adwokat-stemaszczyk.pl, nr tel. kom. +48 697 053 659 lub tel./fax +48 22 629 00 36

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • StumbleUpon
  • Twitter
  • Wykop
  • Drukuj
  • LinkedIn
  • RSS
Ten wpis został opublikowany w kategorii artykuły. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Odpowiedzialność karna sprawcy przestępstwa spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu z art. 157 § 2 k.k.

  1. Mariusz Stelmaszczyk pisze:

    Drodzy Czytelnicy
    Zachęcam Was do komentowania tego artykułu oraz zadawania pytań, jakie Wam się nasuną po jego przeczytaniu. Na wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć.
    Jednocześnie zapewniam, że szanuję Waszą prywatność. Adres e-mail z jakiego wyślecie pytanie lub komentarz do artykułu nie zostanie wyświetlony.

    Pozdrawiam
    Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


7 + siedem =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>